 |
|
 |
Upper en Lower Antelope Canyon (Tse bighanilini) |
|
  In het rotslandschap van zuidwest Amerika komen veel ravijnen voor, en
een bijzondere vorm daarvan is de slot canyon.Het woord ‘slot’
betekent ‘smalle gleuf’; een slot canyon is een kloof
met hoge verticale wanden, die erg dicht bij elkaar staan.
De meeste slot canyons zijn gevormd in droge
gebieden, waar incidenteel heftige overstromingen
plaatsvinden. Tijdens dergelijk natuurgeweld schuurt het
water met steen en ander puin door de zachtere rotslagen
heen, waardoor de smalle kloven ontstaan.
Veel slot
canyons blijven onbekend bij het grote publiek, omdat ze
in onherbergzame gebieden liggen en vaak ook moeilijk
toegankelijk zijn. De belangrijkste uitzondering is de uit
twee delen bestaande Antelope Canyon in noord-Arizona, vlak
bij de plaats Page. Vooral Upper Antelope Canyon is tijdens
de afgelopen jaren een belangrijke toeristische trekpleister
geworden; Lower Antelope Canyon wordt nog niet zo massaal
bezocht, maar begint langzaam aan ook steeds meer bekendheid
te krijgen. |
| |
 Upper
Antelope Canyon werd in het jaar 1931 ontdekt door het
12-jarige meisje Sue Tsosie. Haar volk, de Navajo Indianen,
noemden de kloof “Tse Bighanilini”, dat betekent: “de plaats
waar water door rotsen stroomt”. De Navajo’s hebben de
vondst van de canyon jarenlang geheim gehouden. Upper
Antelope Canyon ligt binnen in een hoog, rood zandstenen
plateau; de ingang is een smalle opening die je niet het
idee geeft dat er iets bijzonders te zien zal zijn. Maar dat
verandert direct nadat je naar binnen loopt, je bevindt je
dan in een magische wereld tussen glooiende zandstenen
wanden, die prachtige kleuren krijgen in het gefilterde
zonlicht. Vooral rondom het middaguur is de lichtinval
perfect.
Upper Antelope Canyon is ongeveer 90 meter lang, en
de wanden zijn gemiddeld zo’n 40 meter hoog. De zanderige
bodem is grotendeels vlak, daardoor is een bezoek aan de
kloof ook goed te doen voor mensen met kleine kinderen. |
| |
| Upper Antelope Canyon bezoeken |
|
 Je
mag Upper Antelope Canyon alleen bezoeken onder begeleiding
van een gids. Er zijn twee manieren waarop je je voor
deelname aan een tour kunt aanmelden.
Je kan – zonder te reserveren - zelf met de auto rijden naar
de plek langs State Highway 98 waar tickets worden verkocht.
Dat is 3 mijl ten oosten van Page (richting Kaibeto), dicht
bij de energiecentrale. Als er nog plaats is op een van de
tours kan je tickets kopen, en vanaf daar meerijden in een
van de jeeps waarmee de toeristen naar de ingang van de
canyon worden gebracht. Dit is een tocht van ongeveer 2
mijl, over een zandvlakte.
Je
kan ook vooraf per email reserveren bij een van de
organisaties die trips aanbieden, zoals bijvoorbeeld Roger Ekis Antelope Canyon Tours.
Je parkeert dan je auto op het afgesproken tijdstip in Page
bij het kantoor van Roger Ekis Antelope Canyon Tours, en
wordt vandaar met een open jeep naar de canyon gebracht.
Daar kan je dan ongeveer 50 minuten rondkijken, waarna je
naar Page wordt teruggebracht.
Tijdens de
zomermaanden zijn er 5 trips per dag, vooral de trip van
11.30 uur is erg populair omdat het zonlicht in de kloof
rond het middaguur het mooist is. Tijdens de wintermaanden
zijn er 3 trips per dag. Roger Ekis organiseert ook de
zogenaamde Photography Tours, je hebt dan ongeveer 2 uur de
tijd om foto’s te maken, en je krijgt daarbij adviezen van
de gids. Als de trip in verband met slechte
weersomstandigheden niet door kan gaan, worden geen kosten
in rekening gebracht. Je kan tot maximaal 24 uur van te
voren annuleren. |
| |
 |
 |
 |
 |
| |
| De Indiaanse naam voor Lower
Antelope Canyon is “Hasdestwazi”, dat betekent
“spiraalvormige rotsbogen”. In augustus 1997 zijn hier 11
mensen verdronken, toen als gevolg van een onverwachte
onweersbui een vloedgolf van 15 meter hoogte door de canyon
spoelde. De canyon is daarna geruime tijd voor het publiek
gesloten geweest, er zijn diverse veiligheidsmaatregelen
getroffen. Zo zijn er binnen in de canyon meerdere stalen
trappen aangebracht, en zijn er bovenaan bakken geplaatst
met touwladders die in geval van nood naar beneden kunnen
worden gelaten. |
| |
Verschillen tussen Upper
en Lower Antelope Canyon |
|
De lengte : Upper is 90 meter lang; Lower is 400 meter lang.
De ingang : Bij Upper loop je zo naar binnen, door een smalle verticale
opening in de rotswand. De ingang van Lower is een smalle
horizontale spleet in de rotsbodem, je gaat via een stalen
trap naar beneden de canyon in.
De begaanbaarheid :
Upper heeft een zanderige, vlakke bodem, en is voor iedereen
heel eenvoudig begaanbaar. Binnenin Lower komen op diverse
plaatsen hoogteverschillen voor, er zijn steile stalen
trappen en hele nauwe doorgangen. De bodem is rotsachtig en
ongelijk, en kan soms wat modderig zijn. Een bezoek aan
Lower is dus minder eenvoudig dan een bezoek aan Upper, maar
zeker mogelijk voor iedereen die goed ter been is.
De lichtinval : Upper staat erg bekend om de zonnestralen die rondom het
middaguur de wanden prachtig verlichten. Bij Lower komt dit
veel minder voor.
De wanden :
De structuur van de wanden is bij Lower veel gevarieerder
dan bij Upper. Dit levert zeer mooie foto-mogelijkheden op.
De gids :
Je mag Upper alleen bezoeken onder begeleiding van een gids.
Bij Lower word je door een gids te voet naar de ingang
gebracht, soms blijft de gids bij je, soms kan je alleen de canyon in.
De
tijdsduur:
Een tour naar Upper heeft een vooraf vastgestelde tijdsduur.
Bij Lower mag je zo lang in de canyon blijven als je zelf
wilt. |
| |
Lower Antelope Canyon bezoeken |
|
  Anders
dan bij Upper Antelope Canyon kan je vooraf geen tickets
reserveren. Je rijdt vanuit Page via Highway 98 naar het
oosten (richting Kaibeto), tot aan de kruising met Route
N22b (kort voor de kruising rijd je de parkeerplaats voor
Upper Antelope Canyon voorbij).
Ga op de kruising linksaf,
na 300 meter zie je de parkeerplaats voor Lower Antelope
Canyon aan de linkerkant van de weg liggen.
De tickets voor Lower
Antelope Canyon worden daar door de beheerders, de Navajo
Indians, verkocht. Je wordt te voet door een gids naar de
ingang van de canyon gebracht, dit is een wandeling van een
paar minuten. Soms kan je op eigen gelegenheid door de canyon lopen, soms loopt de gids met je mee tot aan het einde van de canyon.
Er zijn – nadat je het eind van de canyon hebt
bereikt – twee manieren om terug te gaan. Je kan via
dezelfde weg, dus door de canyon, teruglopen. Je kan ook via
een stalen ladder naar buiten klimmen en over de rotsbodem
aan de bovenzijde van de canyon teruglopen. Als de gids met je meeloopt, kan hij je verzoeken via de bovenzijde terug te gaan. |
Bij een bezoek aan Upper
Antelope Canyon krijg je te maken met twee verschillende
soorten kosten. Je betaalt een toegangsprijs aan de
beheerders van de kloof, de Navajo Indianen. Daarnaast
betaal je voor de gids (het is niet toegestaan om zonder
gids naar de canyon te gaan). Als voorbeeld vermelden we
hier de kosten voor een trip van 1,5 uur (waarvan je
ongeveer 50 minuten in de canyon doorbrengt), verzorgd door
Roger Ekis Antelope Canyon Tours (info februari 2008):
| Volwassenen |
$ 32,- |
|
Inclusief tax + Navajo Tribal Permit |
8 tot 12 jaar |
$ 20,- |
|
Inclusief tax +
Navajo Tribal Permit |
6 en 7 jaar |
$ 14,- |
|
Inclusief tax +
Navajo Tribal Permit |
tot 6 jaar |
gratis |
|
|
Een bezoek aan Lower Antelope
Canyon kost $20,00 voor de gids + $6,- voor de Navajo
Tribal Permit. Voor kinderen van 7 t/m 12 jaar kost de
toegang $12,00 + $6,- voor de Navajo
Tribal Permit (info zomer 2009). Als je beide canyons
bezoekt, hoef je slechts één keer de kosten voor de Navajo
Tribal Permit te voldoen. |
| |
Onze verwachtingen voor ons
bezoek aan Upper Antelope Canyon, in de zomer van 2003,
waren behoorlijk hoog. We hadden al zoveel schitterende
foto’s gezien, en zoveel enthousiaste reacties gelezen van
mensen die deze kloof hadden bezocht, het moest toch écht
wel iets heel speciaals zijn. We werden niet teleurgesteld!
De vormen van de wanden, de kleuren, het zonlicht dat naar
binnen komt vallen, het was echt een prachtige ervaring om
dit te zien.
We waren blij dat we gereserveerd hadden, want de jeeps
waarmee we van Page naar de canyon reden zaten helemaal vol.
Daarmee geven we ook direct het enige nadeel van een bezoek
aan Upper Antelope Canyon aan: het is er zo druk! Gelukkig
hielden de bezoekers wel heel goed rekening met elkaar, en
kreeg iedereen de kans om een aantal foto’s te maken.
Daarbij kwamen de adviezen die de gids gaf heel goed van
pas, zij wist precies te vertellen op welke plaatsen de
beste foto’s gemaakt konden worden.
In 2006 hebben we Lower Antelope Canyon bezocht. Vooraf
dachten we dat het daar minder druk zou zijn dan in Upper,
maar dat was dus niet zo! We zijn ongeveer 3 uur in de
canyon geweest, van 9 uur ’s morgens tot 12 uur ’s middags,
en zeker tijdens de eerste anderhalf uur waren er erg veel
fotografen en andere bezoekers aanwezig. Gelukkig werd het
daarna iets rustiger. Van Lower hebben we net zo genoten als
van Upper, maar wel op een andere manier. De lichtinval is
er niet zo speciaal, maar de vormen van de wanden zijn
schitterend en dankzij de trappen en de nauwe doorgangen
voelde de trip door Lower ook iets avontuurlijker aan. |
| |
 |
 |
 |
 |
| |
|
 |
|
|
|
