Home BezienswaardighedenReisverslagenUpdate
Hawaii Volcanoes National Park

© R. Hoblitt

Pdf Google Maps Fotoserie Algemene Informatie
   
KORTE OMSCHRIJVING
 
 
Grootte : 1309 km²
Nationaal park sinds : 1 augustus 1916 (als onderdeel van Hawaii National Park) 12 september 1961 (als zelfstandig National Park)
© copyright hanz meulenbroeksLaagste punt : zeeniveau
Hoogste punt : 4.169 meter (Mauna Loa)
Aantal bezoekers in 2012 : 1.483.928

De staat Hawaiï bestaat uit een reeks van vulkanische eilanden, die zijn ontstaan boven de breuklijnen van de “Pacific Plate”. Het grootste eiland draagt dezelfde naam als de staat, Hawaiï dus; om verwarring te voorkomen wordt het ook wel The Big Island genoemd. Het eiland bestaat uit vijf vulkanen, waarvan er twee binnen de grenzen van Hawaiï Volcanoes National Park liggen. The Big Island ligt precies boven een zogenaamde hot spot, dat is een plek waar magma vanuit het binnenste van de aarde door de aardkorst heen omhoog komt. De 1.247 meter hoge Kilauea vulkaan is een van de meest actieve vulkanen ter wereld, er komen hier vaak uitbarstingen voor die meestal niet erg heftig zijn. De gigantisch grote Mauna Loa vulkaan is minder actief. De flora en fauna rondom de vulkanen is erg gevarieerd; de grote hoogteverschillen en flinke verschillen in hoeveelheden neerslag hebben er voor gezorgd dat er totaal verschillende ecosystemen binnen het park voorkomen, waaronder woestijngebieden en ook weelderig begroeide regenwouden. Lavastromen zorgen er voor dat het landschap in het nationale park voortdurend verandert. Op plaatsen waar afgekoelde en gestolde lava terecht is gekomen is het landschap kaal en doods; op andere plekken begint – enkele tientallen jaren nadat daar voor het laatst lava heeft gestroomd – het leven weer vat te krijgen. Lavastromen die de kust bereiken, zorgen daar voor de opbouw van nieuw land.

 
BEREIKBAARHEID
Hawaii Volcanoes National Park ligt in het zuiden van het eiland Hawaii, dat ook vaak “The Big Island” wordt genoemd. Er liggen twee luchthavens op het eiland, namelijk bij de plaats Hilo in het oosten, en bij de plaats Kona in het westen. De meeste vluchten naar deze luchthavens zijn inter-eiland vluchten, bijvoorbeeld van of naar Honolulu op het eiland Oahu. Vanaf het vasteland van de USA gaat een beperkt aantal vluchten naar Kona Airport.

Je kan het park vanuit beide plaatsen bereiken via State Highway 11. Vanuit Hilo ga je in zuidwestelijke richting, je bereikt het Kilauea Visitor Center dan na 30 mijl (45 minuten). Vanuit Kona rijd je in zuidoostelijke richting, de afstand naar het Visitor Center bedraagt 96 mijl (rijtijd ongeveer 2,5 uur).

© Tom Dilatush

© Tom Dilatush

© Tom Dilatush

Toegangsprijs (2015)
Geldig voor Prijs

Geldigheidsduur

Auto met inzittenden $ 15,- 7 dagen
Motor $ 10,- 7 dagen 
Individueel (16 jaar en ouder) $  8,- 7 dagen
Individueel (15 jaar en jonger) gratis  
Tri-park pas $ 25,-

1 jaar  (ook geldig in Haleakala NP en Pu'uhonua o Honaunau National Historical Park)

Als u meerdere parken bezoekt kan het voordeliger zijn om de America the Beautiful Pass te kopen. Klik hier voor meer informatie.

 
INDELING VAN HET PARK

Als je de plattegrond van het park bekijkt, dan zie je dat het uit drie delen bestaat. Het voor toeristen belangrijkste gedeelte van het park is het stuk dat aan de oceaan grenst, hier ligt – enkele mijlen landinwaarts - de Kilauea vulkaan. Het gebied waar deze vulkaan ligt, wordt de Kilauea Area genoemd, en is te bereiken via State Highway 11, die het park van oost naar west doorsnijdt.

Aan de noordzijde is dit deel van het park via een smalle strook verbonden met een groot gebied, dat zich uitstrekt naar het noordwesten en het westen. Het gaat hier om een wilderness area, waar maar weinig voorzieningen voor bezoekers zijn. Het belangrijkste punt in deze wilderness area is de vulkaan Mauna Loa.

Het derde deel van het park is de veel kleinere, apart gelegen wilderness area ten noordoosten van de Kilauea Caldera. Dit gedeelte van het park heet ‘Ola’a Forest.

 
KILAUEA AREA

© copyright hanz meulenbroeksDe Kilauea is een van de meest actieve vulkanen ter wereld, maar de erupties zijn over het algemeen niet heftig en daarom ook niet gevaarlijk. In het gebied rondom de Kilauea kan je heel goed zien hoe de omgeving is beïnvloed door de vele vulkanische uitbarstingen; overal vind je plekken die zijn bedekt met vulkanische as, lava en puimsteen. De Kilauea is 1.247 meter hoog, en boven op de top bevindt zich een krater (een caldera) van 4 kilometer lang is, en 3,2 kilometer breed. Als je vanaf State Highway 11 naar de Kilauea Area gaat, kom je direct voorbij het Entrance Station bij het Kilauea Visitor Center, het Volcano Art Center en het Volcano House Hotel.

 
Crater Rim Drive

De Crater Rim Drive is een 11 mijl lange weg die de top van de Kilauea omcirkelt; onderweg rijd je door zowel een regenwoud als een woestijngebied, en kom je allerlei goed aangegeven stopplaatsen tegen. Er zijn diverse mogelijkheden voor het maken van korte wandelingen. De Crater Rim Drive kan in beide richtingen worden gereden, we beschrijven de weg hier tegen de klok in. De weg begint bij het Kilauea Visitor Center. Daar is ook het beginpunt van de eerste drie trails:

  • Earthquake Trail
    Lengte: 1600 meter (loop)
    Op 16 november 1983 deed zich vroeg in de ochtend een aardbeving voor met een kracht van 6,6 op de schaal van Richter. Een deel van de Crater Rim Drive zakte daardoor weg in de Kilauea krater. De weg is daarna op een andere plaats opnieuw aangelegd. Je kan nu een eenvoudige wandeling maken door het gebied waar de weg voorheen liep, je hebt onderweg goed zicht op de Kilauea krater en op Mauna Loa. De trail begint aan de linkerzijde van het Volcano House Hotel.

  • ‘Iliahi Trail (Sandalwood Trail)
    Lengte: 2,4 kilometer (loop)
    De wandeling start bij het Volcano House Hotel. In het begin loop je door een weelderig regenwoud en langs diverse stoomgaten; tijdens het tweede deel van de wandeling heb je een goed zicht op de Kilauea Caldera. Het hele wandelpad is verhard.

  • Halema’uma’u Trail
    Lengte: ruim 11 kilometer (heen en terug)
    Het eerste stuk van deze trail gaat via de ‘Iliahi Trail; al snel neem je een zijpad dat je ruim 120 meter omlaag voert, naar het hart van de Kilauea Caldera. Het eerste stuk van de wandeling gaat door een weelderig regenwoud, het tweede deel voert door het desolate landschap van de Southwest Rift Zone. Na ruim 5 mijl bereik je de Halema’uma’u Crater Overlook, die hieronder nader wordt beschreven. Je kan via hetzelfde pad teruglopen naar het beginpunt, maar indien mogelijk kan je je ook door een medereiziger op laten pikken op de 300 meter verder gelegen Crater Rim Drive.

© nps.govVanaf de parkeerplaats bij het Visitor Center ga je rechtsaf. Na 0,3 mijl kan je via een korte zijweg aan de rechterzijde de eerste stopplaats bereiken. Deze stopplaats heet Sulphur Banks, je ziet (en ruikt!) hier hoe vulkanische gassen uit de bodem ontsnappen. De tweede stopplaats, Steaming Bluffs, ligt 0,5 mijl verder. Dit is een vlak gedeelte waar het ondergronds zo heet is, dat er geen bomen kunnen groeien. Je ziet hier dan ook alleen planten waarvan de wortels dicht bij de oppervlakte blijven. Het omlaag zakkende grondwater dat de hete rotsen bereikt, komt in de vorm van stoom weer naar boven. Vanuit Steaming Bluffs bedraagt de afstand naar de derde stopplaats 0,7 mijl. Deze stopplaats ligt aan het einde van een korte zijweg aan de linkerkant, en wordt alleen aangeduid met een picknickplaats bordje. Daardoor is het voor veel toeristen niet duidelijk dat daar, behalve de picknickplaats, ook een erg mooi uitkijkpunt ligt, de Kilauea Overlook. Je hebt hier een geweldig mooi zicht op de Kilauea Caldera, en op de Halema’uma’u Crater. Het voordeel van dit uitkijkpunt is, dat het hier meestal erg rustig is. Dat geldt niet voor de volgende stopplaats, bij het Jaggar Museum (1,7 mijl voorbij de Kilauea Overlook), een van de drukst bezochte plaatsen in het park. Het uitzicht op de Kilauea Caldera en op de Halema’uma’u Crater is hier vrijwel gelijk aan dat vanaf de Kilauea Overlook. In het Jaggar Museum vind je videofilms over vulkanische activiteiten, geologische displays, en allerlei seismologische apparatuur. Naast het Jaggar Museum ligt het Hawaiian Volcano Observatory; dit onderzoekscentrum is niet geopend voor het publiek.

Na vijf mijl – gerekend vanaf het Visitor Center – bereik je de Southwest Rift Zone. Een rift zone is een gebied waar in de flank van een vulkaan zwakke plekken voorkomen; je herkent zo’n zone aan de vele scheuren en breuken in de bodem. De Southwest Rift Zone begint bij de top van de Kilauea, en strekt zich uit tot voorbij de kustlijn. De weg ligt hier dicht bij de Halema’uma’u Crater, je kan daarom last hebben van de gassen die uit deze krater ontsnappen. Houd daarom je autoramen gesloten. Ongeveer 1 mijl voorbij de Southwest Rift Zone kan je via een korte zijweg naar een parkeerplaats rijden. Daar begint de:

  • Halema’uma’u Crater Overlook Trail
    Lengte: 600 meter (heen en terug)
    De Halema’uma’u krater is de voornaamste krateropening van de Kilauea. Vanaf de uitkijkplaats kan je recht in de krater kijken; de krater is ongeveer 90 meter diep en heeft een omtrek van ruim 900 meter. Met wat geluk kan je hier een grote witte vogel zien, de Koa’e ofwel Crater Bird, die nestelt in de kraterwand. Volgens de Native Hawaiians is de Halema’uma’a Crater de woonplaats van Pele, de godin van de Hawaiian Volcanoes. Nabij de krater bevinden zich een aantal oude lavastromen, de oudsten daarvan (uit 1919 en 1921) zijn rood van kleur omdat het ijzer dat zich daarin bevindt is gaan roesten. De jongere stromen (uit 1971 en 1974) zijn nog zwart van  kleur. De Halema’uma’a Crater produceert dagelijks zo’n 300 ton sulfur dioxide; dit heeft tot gevolg dat de regen die hier valt sterk verzuurd is. De omgeving is dan ook helemaal kaal, door de zure regen kunnen hier geen planten meer groeien.

 
© Tom Dilatush
 

Je passeert een plek waar de weg in september 1982 door een lavastroom werd vernield, even verder bereik je de Keanakãko’i Overlook. Een putkrater is een krater die is ontstaan doordat de oppervlakte is ingezakt; het is dus geen opening waar lava uit komt. De Keanakãko’i Crater is daarvan een goed voorbeeld; deze krater ligt op een breuklijn die de Kilauea omcirkelt. De bodem van deze krater is sinds 1877 bedolven onder een dikke laag steen; daar kwam tijdens een eruptie in 1974 nog eens een laag van zo’n 6 meter bovenop. Door rotsspleten komen sindsdien warme gassen omhoog.

Na zeven mijl – gerekend vanaf het Visitor Center – begint aan de rechterzijde van de weg de Chain of Craters Road, die hieronder wordt beschreven. Aan de linkerzijde ligt een korte zijweg die eindigt bij een parkeerplaats. Vandaar kan je kiezen tussen de volgende twee wandelingen:

  • Byron Ledge Trail
    Lengte: 2 kilometer (heen en terug)
    Het onverharde pad loopt door een gebied dat in 1959 tijdens een eruptie van de Kilauea werd bedekt met lavasintels. Je ziet hier hoe de vegetatie langzaam aan weer begint op te komen.
  • Devastion Trail
    Lengte: 1600 meter (heen en terug)
    Via dit verharde wandelpad loop je naar de Pu’u Pua’i Overlook. Tijdens je wandeling krijg je een heel goede indruk van het effect dat vulkanische activiteit op een omgeving kan hebben; de grote uitbarsting van de Kilauea Iki Crater in 1959 heeft hier veel puin achtergelaten, en de plantengroei begint nu pas weer wat op te komen. Vanaf het uitkijkpunt kan je de vulkaankegel Pu’u Pua’i zien, die in 1959 is gevormd door hoog opspuitende lava. Ook heb je een goed zicht op de Kilauea Iki Crater.

Je kan de Pu’u Pua’i Overlook ook met de auto bereiken, via een zijweg die een halve mijl ten oosten van de splitsing met de Chain of Craters Road begint. De Crater Rim Drive gaat daarna verder door een gebied waar veel meer planten en bomen groeien dan op het eerdere deel van de route. Dicht bij de parkgrens ligt de Thurston Lava Tube Parking Area.

  • © Tom DilatushThurston Lava Tube Trail
    Lengte: 500 meter (loop)
    Tijdens deze korte wandeling loop je door een gebied dat is begroeid met hoge varens en andere prachtige planten. Midden in dat gebied ligt een zeer oude tunnel van lava, die met lampen wordt verlicht. De lavatunnel werd in 1913 ontdekt; aan het plafond hingen destijds nog veel lava stalactieten, maar die zijn door souvenirjagers afgebroken en meegenomen.

De weg buigt nu af in noordwestelijke richting; na 0,4 mijl kom je uit bij de laatste stopplaats van de route, de Kilauea Iki Overlook. Je kan dit uitkijkpunt ook te voet bereiken via een 800 meter lang wandelpad dat begint bij de Thurston Lava Tube parkeerplaats. Vanaf het uitkijkpunt kan je ongeveer 120 meter naar beneden kijken, naar de bodem van de Kilauea Iki Crater. Kilauea Iki betekent ‘de kleine Kilauea’. In de jaren 1959 en 1969 hebben zich hier twee imposante erupties voorgedaan, vooral de eruptie van 1959 was erg spectaculair omdat de lava hier toen bijna 600 meter omhoog spoot. De laatste tijd is de Kilauea Iki erg rustig. Vanaf de Kilauea Iki Overlook is het nog 1,5 mijl rijden naar het Visitor Center.

 
TEN ZUIDEN VAN KILAUEA AREA

In het gedeelte van het park dat tussen de Kilauea Area en de oceaan ligt, lopen twee wegen en een groot aantal wandelpaden. De Chain of Craters Road is een zijweg van de Crater Rim Drive die doorloopt tot aan de kust; de Hilina Pali Road is een overharde zijweg van de Chain of Craters Road. De overige gebieden ten zuiden van de Kilauea Area zijn niet per auto bereikbaar; er liggen hier wel veel backcountry wandeltrails en ook diverse primitieve campings.

 
Chain of Craters Road

© HVOIn 1935 is de Chain of Craters Road aangelegd, een weg die begint aan de Crater Rim Drive en die in zuidoostelijke richting doorloopt tot aan de oceaankust. De weg loopt nog een stukje verder langs de kust en eindigt dan abrupt; in 1995 heeft een lavastroom het laatste gedeelte van de Chain of Craters Road en het dorp Kapalana volledig vernield.

Het begin van de weg loopt door de East Rift Zone (een rift zone is een gebied waar in de flank van een vulkaan zwakke plekken voorkomen; herkenbaar aan de vele scheuren en breuken in de bodem). In een rift zone is komen vaak veel putkraters voor, dat zijn kraters die niet zijn ontstaan door een vulkanische uitbarsting, maar door het instorten van een deel van het aardoppervlak. © HVODe eerste krater langs de Chain of Craters Road is zo’n  putkrater, Lua Manu genaamd. Deze putkrater is in 1974 gedeeltelijk volgestroomd met lava, afkomstig vanuit een breuklijn ongeveer 200 meter ten noordwesten van de weg. Ook de twee daaropvolgende kraters, Puhimau en Kokoolau, zijn putkraters. In de East Rift Zone regent het vrij vaak, waardoor hier een weelderige plantengroei van het type regenwoud kan gedijen.

Na ongeveer 3 mijl verlaat je de East Rift Zone, en kom je uit bij de vulkaan Maunu Ulu, die actief is geweest van 1969 tot 1974. Het gebied is bedekt met lavastromen die er nog erg nieuw uitzien. De plantengroei is hier veel schaarser dan in de East Rift Zone, ten dele vanwege de relatief recente erupties, maar ook omdat het hier minder vaak regent. Voorbij de Maunu Ulu daalt de weg af; onderweg kom je nog diverse kraters en mooie uitkijkpunten tegen. Uiteindelijk bereik je de Kalapana Coast, waar je de vulkanische kliffen kan zien die hier door nieuwe lavastromen nog steeds ‘aangroeien’. In een van de kliffen heeft zich een natuurlijke boog gevormd, de 30 meter hoge Holei Sea Arch.

 
Hilina Pali Road

© copyright tom dilatushAls je vanaf de Crater Rim Drive de Chain of Craters Road neemt, dan bereik je na 2,2 mijl de zijweg Hilina Pali Road. Dit is een 9 mijl lange, zeer smalle en bochtige weg die in zuidwestelijke richting gaat. © nps.gov by David BonseyVrijwel meteen zie je een kleine parkeerhaven, ongeveer 15 meter verder ligt de vrij onbekende maar wel erg interessante Devil’s Throat Crater. Het is de makkelijkst bereikbare putkrater in het park, 50 meter diep en met een diameter van 45 meter. Er zijn nergens hekken aangebracht, en de grond rondom de krater bevat veel scheuren en is daarom erg instabiel.
Tijdens de eerste 3,5 mijl van de Hilina Pali Road rijd je door het Koa’e Fault System, een 12 kilometer lang en 2 kilometer breed gebied met veel scheuren in de grond en enkele opvallende breukzones. Het Koa’e Fault System is een niet actieve voortzetting van de East Rift Zone. Na 5,2 mijl bereik je de Kipuka Nene; een kipuka is een gebied met veel vegetatie temidden van lavastromen. In deze kipuka nestelen vaak nene’s, een beschermde vogelsoort die het symbool is van de staat Hawaiï.
Aan het einde van de weg bereik je de Hilina Pali Overlook, dit punt ligt 695 meter boven zeeniveau, en vanaf hier heb je een geweldig mooi uitzicht over de Ka’u Desert en op de daarachter gelegen oceaan. Het is het beginpunt van diverse zware backcountry trails, die elk meer dan een dag in beslag nemen.

 

© Tom Dilatush

RONDOM MAUNA LOA

De naam Mauna Loa betekent lange berg, deze gigantische vulkaan is gerekend vanaf de bodem van de oceaan tot aan de top maar liefst 9 kilometer hoog. Hiervan bevindt zich iets minder dan de helft, namelijk 4.169 meter, boven zeeniveau. Bovengronds heeft de berg een afgeplatte bolvorm, de Mauna Loa is 118 kilometer lang en 84 kilometer breed. Vanwege de langgerekte vorm heeft de berg nergens echt steile wanden, de enorme hoogte valt daardoor niet eens echt op. Met z’n volume van 10.000 kubieke mijl is de Mauna Loa de meest massieve berg ter wereld. Het bovenste deel is ingestort, er heeft zich daar een krater (een caldera) gevormd die 3 bij 5 kilometer groot is. Mauna Loa is een schildvulkaan, bij dit type vulkaan komen meestal geen explosieve uitbarstingen voor. Bij de rustig verlopende uitbarstingen komen lavastromen vrij, die relatief gezien erg vloeibaar zijn. De vulkaan is nog steeds actief, maar minder actief dan de Kilauea.

 
Mauna Loa Road

De Mauna Loa ligt in een grote wilderness area. Een van de kenmerken van een wilderness area is, dat er nauwelijks toeristische voorzieningen zijn aangebracht. Er bevinden zich dan ook geen wegen in dit gebied, met uitzondering van de smalle, 13,5 mijl lange Mauna Loa Road, een zijweg van State Highway 11. Het grootste deel van de weg is onverhard, op het punt waar het asfalt eindigt begint de:

  • Kipuka Puaulu Trail
    Lengte: 1,9 kilometer (loop)
    De Kipuka Puaulu is een boomrijke oase met een bodem die bestaat uit diepe oude laag as. De bomen die hier groeien zijn vaak al honderden jaren oud. De oase vormt een soort van eiland temidden van lavastromen, die zijn vrijgekomen bij vrij recente uitbarstingen van de Mauna Loa. De vegetatie in het omringende gebied is daardoor veel jonger dan die in de Kipuka Puaulu. In dit gebied leven erg veel inheemse vogelsoorten, de Kipuka Puaulu wordt daarom ook wel Bird Park genoemd.

De weg eindigt bij de Mauna Loa Lookout, uiteraard heb je vanaf dit punt een prachtig zicht op de top van de Mauna Loa. Er is hier een picknickplaats aanwezig. Ervaren hikers kunnen vanaf deze plek een lange wandeling maken naar de top van de vulkaan; de trail neemt 2 tot 3 dagen in beslag, en loopt door regenwouden en door enkele rotsachtige gebieden met veel scherpe lavapunten. In de wilderness area staan twee eenvoudige cabins, met pittoilets, waarin maximaal 8 personen kunnen overnachten.

 
© D. Swanson
'OLA'A FOREST

Dit apart gelegen deel van het park is 36 km² groot, en bestaat uit een ongerept regenwoud met een uitbundige plantengroei. De omstandigheden daarvoor zijn ideaal, de bodem bestaat namelijk uit een diepe, vruchtbare aslaag en het regent hier overvloedig.
De ‘Ola’a Forest ligt aan een zijweg van State Highway 11. Die zijweg heet Wright Road (Hwy 148), en begint net ten noordoosten van de Kilauea Area. Na 2 mijl bereik je het begin van het regenwoud, je kan van daaruit het beste nog eens 0,6 mijl doorrijden, daar ligt links van de weg een weiland en rechts een parkeerplaats. De ‘Ola’a Forest wordt door een hek omsloten, om de kwetsbare vegetatie tegen grazende dieren te beschermen. Bezoekers die het park willen binnengaan zullen over dit hek moeten klimmen, op sommige plekken gaat dit vrij eenvoudig. Het is hier vrijwel altijd erg nat en modderig, en het is dus geen geschikte plaats voor het maken van uitgebreide wandelingen. Maar vanwege de prachtige plantengroei is een kort bezoek aan dit regenwoud toch zeker de moeite waard.

 
WEERSOMSTANDIGHEDEN

De weersomstandigheden in het park zijn vrij onvoorspelbaar, en kunnen binnen korte afstanden flink verschillend zijn. De temperatuursverschillen tussen de zomer en de winter zijn niet heel groot, rondom de Kilauea Area ligt de temperatuur over het algemeen tussen de 11º en 21º Celcius. Tijdens de vaak voorkomende regenbuien kan het erg kil aanvoelen.
In de lager gelegen gebieden is het meestal veel droger, het is daar gemiddeld zo’n 10 graden warmer. Vooral aan het zuidelijke uiteinde van de Chain of Craters Road is het meestal erg heet, droog en winderig. Rondom de top van de Mauna Loa kan het weer drastisch anders zijn dan rondom de Kilauea Area, je kan daar te maken krijgen met winterse omstandigheden met sneeuw ed.

   

Hawaii Volcanoes National Park

Actuele tijd en temperatuur in graden Celsius en Fahrenheit
 
ACCOMMODATIE

Campings
Er zijn twee campings in het park, de Namakani Paio Campground ligt aan State Highway 11, op 3 mijl afstand van de parkgrens, en de Kulanaokuaiki Campground ligt aan de Halini Pali Road. De campings zijn gratis toegankelijk, en reserveren is niet nodig.
De Namakani Paio Campground heeft toiletten, water, picknicktafels en barbecues, en je kan hier kamperen op een grasterrein temidden van bomen. Het is hier vaak koel en vochtig. Er zijn 10 cabins aanwezig die worden beheerd door het Volcano House Hotel.
De kleine Kulanaokuaiki Campground (8 plaatsen) heeft 1 vault-toilet en een aantal picknickplaatsen. Er is geen water beschikbaar. Vanwege de lagere ligging is het hier vaak iets warmer dan op de Namakani Paio Campground, ook regent het iets minder vaak.

Hotels
Het Volcano House Hotel ligt dicht bij de Kilauea Caldera, er zijn hier 42 hotelkamers beschikbaar. In het hotel zijn een restaurant, een snackbar, een lounge en twee giftshops gevestigd. De eigenaar beheert ook 10 cabins op de Namakani Paio Campground.

 
VOORZIENINGEN

© nps.gov by R. HoblittKilauea Visitor Center
Dagelijks open van 7.45 uur tot 17.00 uur. Elk uur wordt de 20 minuten durende film Born of Fire… Born of the Sea vertoond, met veel informatie over vulkanisme, geologische processen, het planten- en dierenleven, en ook over de oorspronkelijke bevolking. In het Visitor Center worden backcountry permits uitgegeven.

Thomas A. Jaggar Museum
Dit museum is dagelijks geopend van 08.30 tot 17.00 uur. Er worden non-stop films vertoond over vulkanisme; er zijn displays met informatie over de geologie van het park, en je kan hier seismologische apparatuur bekijken. In de boekwinkel kan je boeken, video’s en posters kopen.

Volcano Art Center Gallery
De Volcano Art Center Gallery is gevestigd in het historische Volcano House, dat in 1877 werd gebouwd. Je kan hier het werk bekijken van meer dan 200 lokale kunstenaars. Je vindt het Volcano House direct naast het Kilauea Visitor Center.

© nps.gov by C. HelikerRestaurant / snackbar
In het Volcano House Hotel zijn een snackbar, een lounge en een dining room gevestigd, met grote ramen die uitzicht bieden op de Kilauea Caldera. Klik hier voor meer informatie over de openingstijden en de menukaarten.

ATM
Er zijn ATM-machines in het Volcano House en in het Volcano House Hotel.

Tanken
In het park kan nergens worden getankt. Het dichtstbijzijnde tankstation is gesitueerd in Volcano Village, 1 mijl ten noordoosten van het park.

Telefoon
Er zijn openbare telefoons aanwezig in het Kilauea Visitor Center, het Volcano House Hotel, Jaggar Museum en op de Namakani Paio Campground.

Winkels
Er zijn geen winkels in het park. In Volcano Village, net buiten het park, zijn twee kleine grocery stores gevestigd.

 
LINKS

Nieuwsberichten
National Park Service
ParkVision
Outdoor Places
American Park Network
Botany Hawaii
Foto’s Terragalleria

 

Links Contact Disclaimer