Home Nationale ParkenBezienswaardighedenReisverslagenUpdate
 
Slovenie - Kroatie 2018
 
Gastenboek


 
 

Laatste vakantiedag zonsondergang Lake Bled Slovenie
 
15-05-2018
We wilden heel graag een foto maken van dat bekende uitkijkpunt in Plitvice dat je vaak op internet ziet staan. Maar waar wás dat uitkijkpunt nu eigenlijk, het leek langs geen van de wandelroutes te liggen. Na wat speurwerk op internet vonden we wat we wilden weten: het uitkijkpunt ligt inderdaad ver buiten de bekende paden, we moesten eerst een heel stuk het park uitrijden en daarna via een smal weggetje aan de noordzijde weer het park in. En daar, na een korte wandeling, zagen we het bekende plaatje zomaar ineens live voor ons. Yes..... missie geslaagd!

Daarna was het tijd voor de wandeling langs de Upper Lakes, in het zuiden van het park. En die overtrof onze verwachtingen, wat kwamen we daar veel schitterende watervallen tegen. Ik schrijf maar gewoon weer hetzelfde als gisteren: kijk maar naar de foto's hieronder, dan zie je meteen waarom wij zo enthousiast zijn.

De wandeling was wel wat korter dan we vooraf hadden ingeschat, het was nog vroeg in de middag toen we klaar waren. Spontaan hebben we besloten om in de middag nog een flink stuk afstand te gaan overbruggen, en daardoor zijn we nu onverwacht weer in Slovenië beland. In Bled, om precies te zijn. Waar we nog net genoeg tijd hadden om het meer van Bled op de foto te zetten (vorige week was dat immers niet gelukt omdat het toen 's avonds was gaan regenen). De vakantie zit er weer zowat op.... we gaan morgen weer verder richting het noorden.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

14-05-2018
Toen we vanmorgen wakker werden in Groznjan was 't nog droog, maar daar was dan ook alles mee gezegd. We brachten onze bagage naar de auto, die een een paar minuten lopen van ons appartement vandaan stond. En direct nadat we waren ingestapt, begon 't te regenen. Tijdens onze lange rit naar de Plitvice Meren zagen we onze dag letterlijk in het water vallen, het regende continu en overal om ons heen was de lucht grauw en grijs. Balen.... zo zou een bezoek aan Plitvice weinig zin hebben.

Rond 1 uur 's middag arriveerden we bij ons volgende appartement. Het regende nog steeds. We besloten om toch maar het park in te gaan, dus we trokken onze regenjassen aan, staken een paraplu in de rugzak, en we gingen op pad. En wat denk je..... op het moment dat we bij ons appartement wegreden, stopte de regen. Kijk, dit is nou eens een perfecte planning, toch! We hebben een flinke wandeling gemaakt in het noordelijke deel van het park, waar we onder andere de grootste van de watervallen daar hebben gezien. 't Was wel dringen bij de mooiste plekken, er waren veel andere bezoekers in het park. En dan is het nog lang geen hoogseizoen, ik wil niet weten hoe druk het hier in de zomermaanden zal zijn. Maar ook wij kwamen aan de beurt om onze fotostandaard op te stellen op de beste viewpoints. Als je wilt weten of het daar mooi is, kijk dan maar even naar de foto's hieronder!! Dat zegt meer dan woorden....

Op het moment dat we het park uit gingen, begon het weer te regenen. Hebben wij even geluk gehad dat we net op het goede moment hier waren. En nu maar hopen dat de weergoden ons morgen net zo gunstig zijn gezind, dan gaan we ook het zuidelijke deel van de meren bekijken.

 

Plitvice Lake (Kroatie)
 

Plitvice Lake (Kroatie)
 


Plitvice Lake (Kroatie)

 

Plitvice Lake (Kroatie)
 
 
 
13-05-2018
Onze wandelschoenen hoefden niet aan, vandaag. Want we hadden alleen een paar kleine dorpjes op het programma staan. Allereerst twee plaatsjes aan de kust van Kroatië (Umag en Novigrad), maar om eerlijk te zijn konden die ons totaal niet bekoren. Maar dat werd helemaal goed gemaakt door drie andere plaatsjes die we nooit in de reisgidsen hadden zien staan, maar die juist véél mooier bleken te zijn. Als eerste het piepkleine Dajla, waar we een oud vervallen gebouw vonden dat bijzonder fotogeniek was. Helaas was de deur op slot, we konden alleen door een kier in de deur een oude trap fotograferen. In het plaatsje Brtonigla hebben we twee kerken van binnen bekeken, eentje met prachtige kleuren, en een piepklein kerkje met mooie houten balken in het plafond. En wat waren de steegjes in dat plaatsje mooi. Vervolgens reden we door een veel grotere plaats, Buja genaamd. Daar hebben we best lang rondgelopen in het oude centrum, het was heerlijk om daar de meest fotogenieke plekjes te zoeken. Toen we een van de steegjes binnenliepen werden we aangesproken door een man die ons uitnodigde om mee te doen aan een rondleiding door een van de hogere gebouwen in het stadje. Hij had daar zelf in zijn jonge jaren gewoond, hij vertelde vol passie over hoe het leven in zijn jonge jaren was geweest, zonder enige vorm van luxe. Hij nam ons samen met drie andere toeristen mee naar boven, zodat we het stadje ook van bovenaf konden bekijken. Hartstikke leuk, dit buitenkansje.

Vooraf dachten we dat we best een rustige dag zouden hebben, maar de tijd vloog voorbij. En de twee belangrijkste plaatsjes moesten we nog bekijken. Zavrsje is een heel klein en vooral ook heel oud dorpje, er woont bijna niemand meer. Een absolute aanrader voor iedereen die graag oude gebouwen bekijkt, je stapt zo de geschiedenis in als je daar rondloopt. Groznjan is ook heel oud, maar wel veel toeristischer dan Zavrsje. De straten bestaan uit wiebelige ronde keien, overal zijn hoeken en steegjes met sfeervolle huisjes. En in een van die huisjes mogen wij een nachtje door gaan brengen, we zitten midden in het kleine centrum van het dorp.
 

Brtonigla (Kroatie)
 

Dajla (Kroatie)
 


Dajla (Kroatie)

 

Brtonigla (Kroatie)
 

Brtonigla (Kroatie)
 

Brtonigla (Kroatie)
 

Buje (Kroatie)
 

Buje (Kroatie)
 

Buje (Kroatie)
 

Zavrsje (Kroatie)
 

Zavrsje (Kroatie)
 

Zavrsje (Kroatie)
 

Zavrsje (Kroatie)
 

Groznjan (Kroatie)
 

Groznjan (Kroatie)
 

Groznjan (Kroatie)
 

Groznjan (Kroatie)
 
12-05-2018
We houden niet van die super-toeristische bestemmingen, en ook 'tours-met-een-gids' hebben niet onze voorkeur. Dus toen we foto's zagen van een treintje vol met toeristen die door een druipsteengrot worden rondgereden hadden we echt zoiets van "uh nee..... dat gaan we echt niet doen!" Maar ja, we zagen ook die andere foto's, van de druipsteenformaties. En die zagen er toch wel geweldig mooi uit. En okay, één keer even het toeristencircus in, dat moet lukken, toch! En dus stonden we vanmorgen vroeg temidden van honderden andere toeristen op het terrein van de Postojna Caves, met al z'n restaurantjes en souvenirwinkeltjes. We moesten nog bijna een uur wachten voordat we plaats mochten nemen in het open treintje, waarmee we 2 kilometer ver het grottenstelsel werden ingereden. En, eerlijk is eerlijk, het was een bijzonder mooie rit. Wat zijn de Postojna Caves gróót, het aantal stalagmieten en stalagtieren dat we onderweg zagen was niet te tellen.

Diep onder de grond hebben we, samen met een hele grote groep andere toeristen, ongeveer anderhalve kilometer door de grot rondgelopen. Onze gids was saai, zijn Engels was niet al te best en hij sprak veel te snel. En dan ook die plichtmatige grapjes erbij, die hij vast al tientallen keren 'spontaan' heeft opgelepeld. We hadden al snel geen belangstelling meer voor hem, en zijn zoveel mogelijk achter in de groep blijven hangen. Niet luisteren, wel heel veel kijken en fotograferen. Wat de grot was werkelijk fantastisch. Met enorm grote ruimtes, vol met talloze druipsteenformaties. We zijn ontzettend blij dat we, ondanks onze aanvankelijke aarzeling, toch voor deze tour hebben gekozen.

Omdat we gisteren al naar de Tolmin kloof waren geweest, hadden we nog tijd over. Dus zijn we ook nog naar de Skocjan Caves geweest. Daar hebben we twee verschillende tours gedaan. Vooral de eerste tour beviel ons erg goed. Deze keer hadden we wel een prima gids, die heel boeiend vertelde over de geschiedenis van het grottenstelsel. We zagen geen druipsteenformaties deze keer, maar wel een indrukwekkend grote grot waar een ondergrondse rivier doorheen loopt. De tweede tour viel wat tegen. Deze tour bestond uit een wandeling waarvan het eerste deel door een druipsteengrot ging, maar de druipsteenformaties waar aanmerkelijk minder mooi dan die in de Postojna Caves. Het tweede deel van de wandeling ging door een grot die wel indrukwekkend groot was, maar behalve die grootte niet echt veel te bieden had.

Nou, met twee zeer geslaagde tours zijn wij weer dik tevreden hoor. En morgen, dan zitten in we in Kroatië!
 

Postojna Caves (Postojna, Slovenie)
 

Postojna Caves (Postojna, Slovenie)
 

Postojna Caves (Postojna, Slovenie)
 

Postojna Caves (Postojna, Slovenie)
 

Postojna Caves (Postojna, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

Skocjan Caves (Skocjan, Slovenie)
 

11-05-2018
We hebben een fantastisch mooie dag achter de rug. Ik weet gewoonweg haast niet waar ik moet beginnen met mijn reisverslag, zoveel prachtige indrukken hebben we opgedaan vandaag. Ach, laat ik eerst maar even iets schrijven over ons ontbijt, in ons hotel in het plaatsje Gozd Martuljek. De vrouw die het ontbijt verzorgde sprak slechts een paar woordjes Engels, ze deed heel erg haar best om 't ons naar de zin te maken en keek voortdurend of we wel alles zagen staan, de thee, het beleg, de eieren. Nou, we hadden net heerlijk gegeten, toen ze ineens aan kwam lopen met een bord waarop vier pannenkoeken lagen. Speciaal voor ons. Ze was zo lief, we konden het niet over ons hart verkrijgen om haar te zeggen dat we net klaar waren. Dus hebben we toch maar even samen nog drie pannenkoeken opgegeten. En lekker dat ze waren!

Via de prachtige Vrsic Pass zijn we naar het zuiden gereden. Eerst zo'n 25 haarspeldbochten omhoog, tot aan de top die zich op 1611 meter hoogte bevindt. Onderweg kwamen we zowaar weer een heel veld met cairns tegen, net zoals gisteren. En ook nog flink wat sneeuw. Uiteraard moesten we ook weer naar beneden, dat waren nog eens ruim 25 haarpspeldbochten. En zo zijn we in de Soca River Valley belandt, waar we een wandeling hebben gemaakt langs de Soca River. Op sommige plekken gaat die rivier door een smalle kloof heen, geweldig mooi was dat.

Slap Boka is de grootste waterval van Slovenië. We konden er niet heel dichtbij komen, maar ook van veraf was ie al indrukwekkend genoeg. Slap Kozjak is echt een juweeltje. Deze waterval bevindt zich in een half open grot, we moesten er een paar kilometer voor lopen. Vooral het laatste stuk van deze wandeling was bijzonder mooi, we liepen eerst door een steeds smaller wordende kloof die prachtig groen begroeid was. En daarna via een paar stenen trappen en een plank die aan de rotswand was vastgemaakt naar de grot toe. We hadden geluk dat er, net toen we daar aankwamen, even helemaal niemand was. Zodat we de waterval in alle rust konden fotograferen. Toen we weer naar de kloof liepen, kwam er een jong stel aan. De vrouw aarzelde, ze vond de stenen trappen en de smalle plank er eng uitzien. Ik stelde haar gerust, als ik 't kan dan kan bijna iedereen het hoor. Gelukkig, ze geloofde me en liep verder. Meteen daarna kwam er een hele grote groep mensen aan, het werd echt druk bij de waterval. Het jonge stel kwam al snel weer terug, met zoveel mensen tegelijk op die smalle plank konden ze niet meer van de waterval genieten. Maar ze waren wel blij dat de waterval toch wel hadden gezien, ook als was 't maar kort.

Eigenlijk waren we nu klaar met ons dagprogramma. Maar we wilden nog wel even checken of Tolmin Gorge - ons eerste doel van morgen - wel open zou zijn. We hadden immers geen zin om opnieuw aan een gesloten poort te komen, net zoals gisteren bij de Vintgar Gorge. Op weg naar de kloof raakten we vast in een verkeersopstopping. Die werd veroorzaakt door wegwerkzaamheden, en een stel onhandige wegwerkers die auto's van beide zijden tegelijk doorlieten op een straat die maar voor één auto tegelijk toegankelijk was. Het was een heel gedoe om alles weer vrij te krijgen, alle automobilisten moesten achteruit en maar zoeken waar ze genoeg ruimte voor de tegenliggers konden maken. Toen we er eindelijk doorheen waren stonden we meteen al op de parkeerplaats van Tolmin Gorge. Met nog tijd genoeg om er meteen maar even naartoe te gaan. Waar we dus spontaan toe besloten, anders zouden we morgen immers opnieuw met deze verkeerschaos te maken krijgen. En wat is dit goed uitgevallen, zeg. Het licht in de kloof was nu, in de namiddag, perfect. Dat was dus echt een heel gelukkig toeval dat we er nu op dit tijdstip waren.

't Was wel een vermoeiende dag, zeker met Tolmin Gorge als onverwacht toetje. Maar wat hebben we genoten, elke plek die we bezocht hebben was dik de moeite waard. Tja, ik moet toch nog wel één minpuntje over Slovenië hier kwijt....... ze hebben geen Cola Light!!! En iedereen die ons kent, die weet dat dat toch wel een behoorlijk probleem voor ons is! Gelukkig hebben ze wel (heel beperkt) Cola Zero, dat is een goed alternatief. Ik weet in elk geval wel dat de Cola Zero alle winkels in de omgeving van Bled, Kranksja Gora en Tolmin op dit moment is uitverkocht.

 

Vrsic Pass (Slovenie)
 

Soka River Gorge (Slovenie)
 

Soka River Gorge (Slovenie)
 

Slap Boka (Slovenie)
 


Slap Kozjak (Kobarid, Slovenie)

 

Slap Kozjak (Kobarid, Slovenie)
 

Tolmin Gorge (Tolmin, Slovenie)
 

Tolmin Gorge (Tolmin, Slovenie)
 
10-05-2018
Vintgar Gorge (nabij de plaats Bled) was een van de bezienswaardigheden die bijzonder hoog op ons verlanglijstje stond. Dus met een 'vol-verwachting-klopt-ons-hart'-gevoel reden we vanmorgen om 8 uur de parkeerplaats op. 't Was er nog heerlijk rustig. Twee minuten later snapten we ook wáárom het zo rustig was, de kloof was nog gesloten. Nergens was informatie te vinden, we hadden geen idee wanneer de toegang geopend zou worden. Bij een nabij gelegen restaurant troffen we iemand die daar aan het werk was, hij vertelde ons dat de kloof pas over enkele weken open gaat. Balen zeg...... Twee andere stellen die kort na ons aankwamen kregen het vervelende nieuws van ons te horen, ze waren al net zo teleurgesteld als wij.

Onze tweede bestemming van vandaag was Slap Pericnik. En daar ging gelukkig alles wel prima. 't Was even een stevige klim omhoog, maar daarvoor werden we dan wel beloond met een prachtige waterval. De man op de bovenste foto ziet er behoorlijk dik aangekleed uit, daardoor lijkt het misschien wel of het heel koud was. Maar nee hoor, het was juist perfect loopweer. Die man was net onder de waterval doorgelopen, vandaar dus zijn jas met capuchon.

In het plaatsje Godz Martuljek zijn ze flink aan de weg aan het werken. Letterlijk, het asfalt van de doorgaande weg is bijna overal verwijderd en er zijn volop werklui bezig. Gelukkig was de parkeerplaats die direct aan die weg ligt wel bereikbaar, de oprit ernaartoe hadden ze laten liggen. Dus konden wij mooi onze auto kwijt, en aan onze volgende wandeling beginnen. En wát voor een wandeling!! We liepen door een kloof met hoge rotswanden aan beide zijden, en een prachtig, lichtblauw, heel hard stromend riviertje. En wat ontzettend leuk dat daar op de oever een plek was die boordevol stond met cairns. (Even een vertaling: een cairn bestaat uit een groepje op elkaar gestapelde stenen, die als route-aanwijzing wordt gebruikt.) Hele kunstwerken stonden er tussen, ik denk dat veel mensen die hier lopen geïnspireerd worden en zelf ook een torentje gaan bouwen. Tja, ook ik kon het niet laten...... ergens staan nu ook een klein 'Nederlands' cairntje. Even verderop bereikten we de machtig mooie Slap Martuljek. Onze teleurstelling over het missen van Vintgar Gorge was meteen weer vergeten! Toen we weer terugkwamen op de parkeerplaats werden we heel onaangenaam verrast..... de oprit van de parkeerplaats was weggehaald. We konden niet meer weg! De werklui reageerden in eerste instantie wat onverschillig, tja jammer dan, zoek het maar uit. Op gegeven moment haalden ze er toch maar een opzichter bij, zij vertelde ons dat we aan de achterzijde nog wel van de parkeerplaats af konden rijden. Ze liep met ons mee om het te laten zien, maar kwam toen dus pas tot de ontdekking dat ook daar geen oprit meer lag. Gelukkig, er was toch een oplossing. Niet helemaal legaal, maar okay. We konden een fietspad oprijden, dat een stukje volgen, en daarna weer de weg op. Pfff, opluchting. Anders hadden we daar nog wel een aantal dagen vast gezeten!

Als dagafsluiter hebben we een ritje gemaakt over de vele haarspeldbochten van de Vrsic Pass. Waar we een oud, vervallen keetje tegenkwamen, met de Alpentoppen op de achtergrond. En natuurlijk zijn we ook nog even gestopt bij de Russian Chapel, of, op z'n goed Sloveens, de Ruska Kapelica.
 


Slap Pericnik (Mojstrana, Slovenie)

 

Slap Pericnik (Mojstrana, Slovenie)
 

Route naar Slap Martuljek (Gozd Martuljek, Slovenie)
 

Slap Martuljek (Gozd Martuljek, Slovenie)
 

Vrsic Pass (Slovenie)
 

Ruska Kapelica (Vrsic Pass, Slovenie)
 
09-05-2018
Ongelooflijk, wat een uitgebreid ontbijt stond er klaar voor de gasten van ons hotel. Zo uitgebreid hebben we het nog nooit gezien,'t is letterlijk te veel om op te noemen. En ook te veel om op te eten.... ik heb allerlei lekkere dingen moeten laten liggen omdat je nu eenmaal niet álles kan proberen. Zo, met onze magen goed gevuld konden we op pad. Meteen al reden we weer een flinke regenbui in, dat beloofde niet veel goeds.

Maar we hadden geluk. Toen we bij onze eerste bestemming van vandaag arriveerden, was het alweer droog. En zowaar, de zon kwam ook nog door. Leuk, zo kregen we zomaar een regenboog cadeau bij waterval Savica. Wat een mooie waterval was dit, ook de omgeving was schitterend. Daarna hebben we even lekker de tijd genomen bij Lake Bohinj, en bij het zeer charmante kerkje dat daar te zien was. Bouwjaar 1744 stond er op de toren. In een opwelling besloten we om ook nog een wandeling te gaan doen die op onze reservelijst stond. We liepen langs een diepe kloof (Mostnica Gorge) waar met veel geweld een riviertje doorheen stroomt. Vooral de lichtblauwe kleur van het water was erg mooi. De wandeling was wel wat pittiger dan we vooraf hadden verwacht, er moest flink geklommen worden.

Wat is het platteland van Slovenië toch bijzonder. We reden door piepkleine dorpjes met oude huisjes en straten die zo smal zijn dat je er echt geen tegenliggers tegen wil komen. Dit was echt een 'jaren-terug-in-de-tijd'-gevoel. Een gegeven moment zagen we twee oude mannen op een kar zitten, oud qua leeftijd maar - zo kwam het op ons over - zeker niet oud qua uitstraling. Ze zagen er zo vrolijk en heerlijk ontspannen uit..... mooi was dat.

Slap Grmemica kan via twee verschillende routes worden bereikt. ('slap' is Sloveens voor 'waterval'.) Bij de wandelroute die we hadden uitgekozen zouden we moeten beginnen bij een piepklein parkeerplaatsje. Waar welgeteld één auto op past. Helaas, er stond al een auto, die van ons paste er niet meer bij. Daarom kozen we voor de andere route. Via een modderpad liepen we in een kwartiertje naar de waterval toe, daar kwamen we dus tot de ontdekking dat we via deze route niet op de juiste 'fotoplek' konden komen. Vanaf de andere route zouden we die wel hebben bereikt. Jammer, we moesten het nu dus doen met een foto vanuit een veel minder goede hoek.

Eigenlijk hadden we het meer van Bled nog willen fotograferen, vanaf een hoog gelegen uitkijkpunt. Maar het begon weer wat te regenen, het grauwe en grijze weer doorkruiste onze inspiratie om nog omhoog te klimmen. Maar we klagen niet hoor, want op die ene regenbui in de vroege ochtend na hebben we de hele dag door perfect weer gehad. Niet te warm, niet te koud, want ons betreft mag het elke dag zo zijn!
 

Slap Savica (Lake Bohinj, Slovenie)
 

Lake Bohinj (Slovenie)
 

Kerk bij Lake Bohinj
 

Lake Bohinj (Slovenie)
 

Mostnica Gorge (Slovenie)
 

Mostnica Gorge
 

Slap Grmecica (Slovenie)
 
08-05-2018
Best wel lekker hoor, eens met onze eigen auto op vakantie. Het inpakken ging veel makkelijker, we konden immers onze hoge wandelschoenen en andere ruimtevreters gewoon achter onze stoelen zetten. Eén koffer bleek dan ook ruim voldoende te zijn, handig! Vanmorgen vroeg zijn we van thuis uit vertrokken, en de reis verliep meteen al zeer voorspoedig. Lekker zonnetje, vrijwel nergens file..... voor we het wisten zaten we al in zuid-Duitsland. Véél te vroeg om al op een hotelkamer te gaan zitten, chauffeur Hans voelde zich nog fit, dus waarom niet nog een stukkie verder rijden.....

Tja, toen merkten we dus het verschil tussen op de bonnefooi reizen in Amerika en op de bonnefooi reizen in Oostenrijk. We vonden maar nauwelijks hotels, en degene díe we vonden hadden geen plaats voor ons. Waardoor we dus noodgedwongen nog maar wat verder zijn doorgereden. 't Zonnetje was ondertussen weg, het regende flink in Oostenrijk. Niet verwacht, maar wel heel makkelijk gelukt..... we zitten al in Slovenië. In Bled, om precies te zijn, waar we gelukkig wel meteen een hotel vonden. Morgen gaan we kijken hoe mooi het hier is (hopelijk wel was minder regenachtig dan vanavond!)
 

 
Gastenboek
 
Links Contact Disclaimer